Over-the-knee ή μπρος στα κάλλη

dsc_0042-1-2-min

Σας καλωσορίζουμε εγώ και τα ρόζ μαλλιά μου σε άλλο ένα πόστ κατά το οποίο μας συνέβησαν περίπου ΤΑ ΠΑΝΤΑ και τρέχαμε πάλι να προλάβουμε το φως, κάποιοι αγουροξυπνημένοι, κάποιοι αργοπορημένοι στη δουλειά, κάποιοι νευρικοί, κάποιοι βιαστικοί (μα καλά, πόσο μεγάλο team έχει πχιά το δεκατενδεγκλοουστικ, αυτοί δεν ήτανε μόνο δύο;). Και ξέρετε τι; αυτές οι υπέροχες  ΟΒΕΡ ΔΕ ΝΙ μπότες είναι της φίλης μου της

Continue Reading

Pastel Pink & Metallics ή θα αλλάξω Αλέξανδρο

metallic skirt pastel pink hair dsc_2406-1-min dsc_2373-1-min dsc_22465-1-mindsc_2259-1-min dsc_24575-1-min

Top: Pull&Bear
Leather Jacket: H&M
Skirt: Stradivarius
Chocker: Ebay

Λοιπόν, δε θα το πιστέψετε, μετά από τουλάχιστον 3 μήνες ο Αλέξανδρος ΔΟΥΛΕΨΕ (περίπου δηλαδή), νομίζω τελευταία παίζουμε αυτή τη φάση που εγώ είμαι το κακό αφεντικό και ο Αλέξανδρος ο καημένος/αχαΐρευτος υπάλληλος, κι εγώ όλο φωνάζω, κι αυτός όλο δεν με ακούει; Αυτό. (#καμμίαντροπή, #όλαστηφόρα)
Αλλά δεν πειράζει γιατί δε θα πιστέψετε και αυτό, ΞΑΝΑΒΑΦΤΗΚΕ ΤΟ ΜΑΛΛΙ ΠΑΙΔΙΑ. Γιατί με είπανε ξανθιά τουλάχιστον 10 άνθρωποι και ήταν μαχαίρι στην καρδιά, γι αυτό πέταξα στο σαμπουάν μου λίγη ημιμόνιμη, να το κρατήσει λίγο μέχρι να βρεθώ πάλι στα σωστά χέρια. Δεν το ξέρετε, αλλά στο δεύτερο σαμπουάν βγήκαν καλύτερα. Δεν το ξέρετε επίσης αλλά με ένα μόνο λούσιμο αυτό το ροζάκι πάει καλιά του. ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΑΘΑΤΕ.
Εντωμεταξύ, τα ρόζ μαλλιά είναι γουέι ίζιεστ να τα συνδυάσεις με ρούχα, ή τουλάχιστον έτσι νομίζω διότι -μή σας τύχει- όλα μου τα ρούχα είναι για κοκκινομάλλες και αυτό με προβλημάτισε πολύ όταν σταμάτησα να είμαι.
Θα σας μίλαγα για αυτήν την μπλούζα που με περιγράφει απίστευτα, αλλά θα πρέπει να ανατρέξετε στο ΥΓ2. Ευχαριστώ.

ΥΓ: πού θα μου πάει, κάποτε -εκτός απο το να τα βάφω- θα μάθω και να τα φτιάχνω κιόλας #6μήνεςκοντόμαλλί
ΥΓ2: “Αλέξανδρε, βγάλε ένα κοντινό την μπλούζα να φαίνεται το τι γράφει” (ξανακοιτάξτε την προτελευταία φωτό, βρείτε τη λέξη που δεν φαίνεται και κερδίστε ένα πλαστικό κουλούρι)

Photos: Alex Manos

DERPdsc_2296-1-min

Continue Reading

Random Saturday Walk ή κλεμμένο κόκκινο μπουφάν

dsc_2152-1-1-min

dsc_1826-1-2-min

dsc_1903-1-2-1-min dsc_1952-1-1-min dsc_2024-1-1-min dsc_2036-1-1-min dsc_2083-1-1-min dsc_2152-1-1-min

Top: H&M
Shorts: Pull&Bear
Shoes: C&G
Jacket: Gant

Δε θα σας το κρύψω, περνάμε δύσκολα στο δεκατενδεγκλοουστικ. Κάποτε, δεν μπορεί, αναπόφευκτα, θα μπούμε σε πρόγραμμα, και όλα θα πάνε λίγο καλύτερα. Ελπίζω. Γιατί εσείς νομίζετε ότι περνάμε ξέφρενα, αλλά ειδικά σε αυτή τη φωτογράφιση ήμασταν και οι δύο κάπως έτσι ,
αλλά δεν πειράζει, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Συνεχίζω λοιπόν με το ότι δεν μου αρέσει το πρωινό ξύπνημα, με το ότι περπάτησα Εξάρχεια-Κουκάκι με τα πόδια γιατί είχε πορεία και με το πόσο πολύ μου αρέσει αυτο το μπουφάν που έκλεψα από τον πατέρα μου λίγο πριν κάνει ένα τραγικό λάθος (δηλαδή να μη μου το δώσει). Και τελοσπάντων, γιατί τα γυναικεία μπουφάν δεν έχουν τσέπες και τα αντρικά έχουν 8 εσωτερικές; Περιμένω κάποιον να μου απαντήσει υπεύθυνα.

ΝΑ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΤΕ ΛΙΓΟ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟ ΒΡΟΥΜΕ

ΥΓ. δεν το ξέρετε, αλλά πάλι έβαψα μαλλί, θα το δείτε όμως την άλλη εβδομάδα

Photos: Alex Manos

Στην κακή μπακστέιτζ της εβδομάδας, προσπαθώ να επικοινωνήσω με ένα περιστέρι που μου χαλάει το κάδρο

dsc_1894-1-min

Continue Reading

Gray hair don’t care ή έβαψα το μαλλί μου vol2

έτσι μπήκα
dsc_1440-1-min dsc_1514-1-mindsc_1474-1-mint

dsc_1544-1-min

έτσι βγήκα
(έχω κι ένα πολύ ωραίο βίντεο με το μαλλί στο ίνσταγκραμ)dsc_5003-1-min

Εντωμεταξύ, με το που ξεκινήσεις πάλι με τα πολύχρωμα, δεν υπάρχει γυρισμός γι αυτό κι εγώ είπα να κάνω τα μαλλιά μου silver!
Αυτή τη φορά (που δεν το έκανα έκπληξη στον Αλέξανδρο όπως με το σμαραγδί) έχουμε και φωτογραφικό υλικό από τη διαδικασία, που αλλού; στο Ricky and Robbie!
Σας έχω πει σε προηγούμενο πόστ ότι βάφω τα μαλλιά μου μόνη μου από 13 χρονών και είναι η πρώτη φορά που είμαι τρομακτικά ευχαριστημένη από κομμωτήριο! Μόνο αν σκεφτείτε πως τα μαλλιά μου ήταν Κόκκινα τον Αύγουστο και 3 μήνες μετά έγιναν γκρί και είναι ακόμα πάνω στο κεφάλι μου θα καταλάβετε! Περάσαμε υπέροχα και τις 5μιση(!) ώρες που ήμουνα εκεί, τραγουδίσαμε, βγήκα έξω με τα αλουμινόχαρτα στο κεφάλι στο κέντρο της Πανόρμου και έφαγα, ο Αλέξανδρος έγινε η μασκότ του μαγαζιού καθώς και καθαρίστρια, αλλα δε θα πω άλλα(έιπα άλλωστε σε εκείνο το παλιό πόστ που λέγαμε), αφέθηκα στα έμπειρα χέρια της Άννας Μαρίας και της Πατρίτσια, αφεθείτε κι εσείς!

ΥΓ: αν υπάρχει πιο δύσκολο χρώμα να διατηρήσεις από το μπλε, αυτό σίγουρα είναι το γκρί.
ΥΓ2: αυτό ήτανε να ανέβει πριν ένα μήνα, αλλά κάναμε εκείνη την παύση που λέγαμε
ΥΓ3: σκέφτομαι να κάνω ένα hair colour diary ορ σαμθινγκ, λίγο πιο οργανωμένα με το ιστορικό του μαλλιού μου, λέει;

ακολουθείστε το Ricky and Robbie σε ΦΕΙΣΜΠΟΥΚ και ΙΝΣΤΑΓΚΡΑΜ

Continue Reading

New Cat-chy Start ή φυσάει αέρας ανανέωσης (όχι;)

dsc_1646-1-min88787dsc_1653-1-min dsc_1676-1-min dsc_1685-1-min dsc_1695-1-min dsc_1729-1-min dsc_1755-1-min dsc_1764-1-min

Knit: Vintage
Skirt:Ebay
Blazer: H&M
Shoes: Bershka

Εεεεπιστρέψαμε λοιπόν, ανανεωμένοι, ξεκούραστοι (νοτ), με νέο λούκ, σε νέα γραφεία.. Δηλαδή σε νέα διεύθυνση. Δηλαδή σε νέο σάιτ ντε!
Κάναμε ένα μικρό διάλειμμα, λοιπόν, αλλά αυτή τη φορά ήταν για καλό, καθώς πολλές μικρές και μεγάλες αλλαγές ήρθαν και έρχονται στο φτωχικό μας.
Σας καλωσορίζουμε λοιπόν στο νέο μας σπίτι!
Σε περίπτωση που δεν το ξέρατε, είναι αλήθεια δύσκολο να φτιάξεις ένα σάιτ όταν δεν είναι αυτή η δουλειά σου (για όσους δεν το κατάλαβαν, εγώ δεν το ήξερα), είναι πραγματικά σαν νέο σπίτι, δεν ξέρω πως λειτουργεί, τα έπιπλά μου δεν χωράνε ακριβώς όπως τα είχα και χρειάστηκα πολλή βοήθεια από φίλους.
-Κάπου εδώ ευχαριστούμε τον Γιώργο Γούση που έφτιαξε αυτό το υπέροχο μπάνερ που θα βλέπετε από δω και πέρα με το που μπαίνετε εδωμέσα-
(Ευυχαριστούυμεε Γιώωργο)

Αλλά και την Σοφία και τον Δημήτρη από το Black Velour  για -περίπου- τα πάντα.  Δηλαδή, πραγματικά, ευχαριστούμε.
Συγχωρέστε μας που κάποια πράγματα δεν είναι έτοιμα ακόμα, θα ετοιμαστούν σιγά σιγά διότι εκεί που λέγαμε ότι θα έχουμε χρόνο ξαφνικά άρχισε ο Αλέξανδρος να δουλεύει και καταλαβαίνετε τι έχει γίνει εδωπέρα.
Και κάπου εδώ να ευχαριστήσουμε και τη δουλειά του Αλέξανδρου -που βασικά χωρίς αυτούς θα ανέβαινε το σάιτ το 17′- την SDM – Digital Marketing Agency, ΝΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
Σας χρωστάω σε όλους ένα ταψί καπκέικ καρότο.

ΣΑΣ ΚΟΥΡΑΣΑ ΟΜΩΣ, συγγνώμη. Δεν το’θελα. Με παρέσυρε το πάθος.
Έρχονται διάφορα νέα ωραία πραγματάκια, στέι τιουντ!

Photos: Alex Manos

ΥΓ. Δεν έχει κακή μπακστέιτζ σήμερα γιατί ήμασταν και οι δύο πολύ σοβαροί επαγγελματίες, καταλαβαίνετε.

ΥΓ2. Είμαστε ακόμα άντερ κονστράκσιον αλλά είπαμε πως αν περιμένουμε να ανεβάσουμε μόλις τελειώσει εντελώς το σαιτ θα μας έχετε ξεχάσει οπότε συγχωρέστε μας για διάφορα μικροπροβλήματα.

Continue Reading

Bordeaux Shirts and Fishnet Socks ή τα κοτσίδια της ντροπής

bordaux-shirtdsc01538-1-min dsc01545-1-min  dsc01597-1-min  dsc01613-1-min dsc01601-1-mindsc01618-1-min dsc01646-1-min
 dsc01672-1-1-min
 dsc01673-1-min
Shirt: Tally Weijl
Jeans: Pull & Bear
Shoes: C&G
Bag: Vintage

Κουρεύτηκα λοιπόν που λέτε και θα το μετανιώσω πολύ σύντομα όταν θα αποζητώ τα μακριά μου τα μαλλάκια και γενικώς έχει πέσει ένα γιόλο στο μαλλί μου μετά από 3 χρόνια “φυσιολογικού” μαλλιού, έτσι στο τσακίρ κέφι αποφάσισα να κάνω και ένα άντερκατ σε αυτοσχεδιαστική έμπνευση του πολυαγαπημένου Πάνου από το InBerlin αλλά δεν το βλέπετε και πολύ καλά γιατί έχουν περάσει κοντά δέκα μέρες και μάκρυνε.

Εντωμεταξύ ήθελα όλο το καλοκαίρι να κάνω τέτοια κοτσίδια και δεν έβρισκα πώς (προφανώς όχι μόνη μου γιατί είμαι άχρηστη με τα μαλλιά), δεν τα κατάφερα και τελικά ήξερε να κάνει η μάνα μου, το έμαθα πριν μια βδομάδα. Λέιμ.
Επιτέλους χαίρομαι το πόσο πολύ πάει το μπορντό με το μαλλί μου, γιατί με το κόκκινο γενικά δε δείχνει, ενώ με το μπλέ/πράσινο/σμαραγδί/δενεχωιδεαπια κάνει άλλη αντίθεση.
ΣΟΣ: ας μου εξηγήσει κάποιος πώς προφέρεται αυτό το μαγαζί από το οποίο πήρα το πουκάμισο.
Θα ξαναδείτε αυτά τα υπέροχα διχτυωτά καλτσάκια γιατί νομίζω είναι το νέο μου ομπζέσιον. Με αρβύλες, με πέδιλα, με τακούνια, με παντόφλες ίσως. Θα δούμε.
Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, αυτά είναι τα γυαλιά που έχασα. Ναι. Τα ξαναπήρα.
Επίσης, αν αναρωτιέστε γιατί οι φωτογραφίες είναι τουλάχιστον κινηματογραφικές, με έβγαλε η Σοφία από το Black Velour και όχι ο Αλέξανδρος που θέλει σέρβις προφανώς διότι χαλάει κάθε λίγο και λιγάκι. (Σ’αγαπάμε)
Photos: Black Velour
Δεν χρειάζεται να πω κάτι για την κακή μπακστέιτζ φώτο, έπρεπε να το κάνωdsc01684-1-min

 

Continue Reading

Exploring Corfu ή χαμένα διάφανα γυαλιά

 dsc_0548-1-2-mindsc_0554-1-min
dsc_0609-1-min
dsc_4201-1-min
dsc_4224-1-min
dsc_4265-1-min
Dress: H&M
Shoes: Bershka
Bag:Vintage
Sunglasses: Bershka
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, ο Αλέξανδρος πάλι χάλασε και σαν να μην έφτανε που βγήκαμε παγανιά μια ώρα πριν νυχτώσει, φάγαμε και τη μισή για να συνεννοηθούμε και ιδού τα αποτελέσματα, φοράω τα πιο υπέροχα σκουλαρίκια του κόσμου και δε φαίνονται πουθενά. Έτσι μουρχεται να τα βγάλω με το κινητό και να σας τα δείξω. Ωστόσο βρήκαμε μια εκκλησία στην παλιά πόλη ακριβώς στα χρώματα μου, και μαλλί και φόρεμα, δεν είχε φως όμως και δε θα μάθουμε ποτέ πόσο ωραίες φωτογραφίες θα μπορούσαμε να έχουμε βγάλει.
Το φόρεμα εντωμεταξύ, το σούφρωσα από την αγαπητή μητέρα μου που τα τελευταία χρόνια σκέφτεται σοβαρά να κλειδώνει με κωδικό την ντουλάπα της για να μην της κλέβω τα ρούχα αλλά ευτυχώς δεν ξέρει πώς.
Για χάρη της τέχνης, κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης γι αυτό το πόστ, έχασα και τα υπέροχα τα γυαλάκια μου. Μπορείτε να κλάψετε μαζί μου, ευχαριστώ.
Photos: Alex Manos
Νέα προσθήκη στο μπλόγκ, ο φίλος Βασίλης σε ρόλο αμπιγιέζ.
Συγγνώμη Βασίλη.
dsc_0664-1-min
Continue Reading

Not Really A Post ή δεν είμαι έτοιμη για Σεπτέμβρη

dsc_3248-1-2-mindsc_3259-1-mindsc_3283-1-mindsc_3261-1-min dsc_3301-1-min dsc_3313-1-min dsc_3348-1-mindsc_3458-1-mindsc_3487-1-min

Να σας πω την αλήθεια, αυτό δεν πήγαινε για πόστ (όπως μπορείτε να καταλάβετε) αλλά τελικά μου άρεσαν οι φωτογραφίες και είπα γιατί όχι; πρώτη φορά θα γίνουμε ρεζίλι;! Κάπως έτσι με πιάνετε λίγο απροετοίμαστη, να εδώ προσπαθούμε να κάνουμε μπάνιο αλλά πάει λίγο μέτρια αυτό.
 Κιάρα, συγγνώμη για τη φωτογραφία που σε παρέσυρε το ρέμα, δεν άντεξα.
Αυτός ο μαύρος τύπος δίπλα μου είναι ο φίλος μου ο Μέλι και είναι κουτός.
Το μαγιό μου είναι τέλειο μπίτσιζ.
Το μαλλί μου έχει ήδη αλλάξει 8 αποχρώσεις από αυτή που βλέπετε.
Δεν έκανα όσα μπάνια ήθελα.
Δεν είμαι έτοιμη για Σεπτέμβρη.
Ωραία παύση έχει στην Κέρκυρα.
Συγχωρέστε με, υπόσχομαι να επανέλθω με κανονικά πόστ.
photos: Alex Manos
Η Κιάρα στο καλύτερο φωτομπομπ που συνέβη
dsc_3440-1-min
Continue Reading

Once Upon A Time ή έγινα νεράιδα

dsc_0238-1-mindsc_0207-1-2-mindsc_0303-1-2-mindsc_0307-1-2-mindsc_0414-1-3-mindsc_0445-1-2-min

 dsc_0420-1-min
 Dress: Nazezhda
Jewls: Bershka

Όταν ο Αλέξανδρος αποφάσισε να έρθει Κέρκυρα, ένας απ΄τους λόγους που χαρήκαμε πολύ ήταν ότι θα έχουμε τόσα ωραία μέρη και τόσο χρόνο που θα βγάζαμε δύο πόστ τη μέρα. Ναι. Καλά ακούσατε. Δύο πόστ τη μέρα. Όπως καταλάβατε φυσικά βγάλαμε 3(στο σύνολο) και έχασα και τα γυαλιά μου.
Επίσης, η ζωή είναι σκληρή χωρίς γουάιφάι.

Σε άλλανέα που σας ενδιαφέρουν περισσότερο, νιώθω πιο νεράιδα από ποτέ με το σμαραγδί μαλλί αλλά κυρίως με αυτο το απίστευτο φόρεμα σε χρώμα χρυσό/μουσταρδί (που μου άρεσε πάντα σα χρώμα αλλά φοβόμουν να το δοκιμάσω), το οποίο στην πραγματικότητα αποτελείται από τρία κομμάτια και βασικά το φόρεσα και ένιωσα πιο φάμπιουλους από ποτέ γιατί περπατάς και είναι έτσι φτιαγμένη η φούστα και (επιτέλους!) από το σωστό,βαρύ ύφασμα, που ανοιιιιίγει όλη σα να κάνεις κάτγουοκ χώρις να κάνεις και περπατααάς καιιι..Οκ. Σταματάω. Καταλάβατε περίπου.
Επίσης έχει τη δυνατότητα να γίνει πολυμορφικό καθώς το πάνω κομμάτι μπορεί να φορεθεί με τρόπους ανάλογους με το ποσοστό φαντασίας που διαθέτετε (να σας πω μόνο ότι στην αρχή νόμιζα ότι ήτανε μανίκι-δε ήταν, μην το δοκιμάσετε), ωστόσο επέλεξα να πάω σέιφ σε αυτό το κομματι, να σκεφτείτε και τίποτα μόνοι σας (τι εννοείς, Αλέξανδρε, δεν πρέπει να μιλάω έτσι στους αναγνώστες;).
Αυτό το αριστούργημα, λοιπόν, είναι δουλειά της Νάντιας ή αλλιώς Nazezhda! η οποία από λογοθεραπεύτρια(!) αποφάσισε να γίνει σχεδιάστρια και μάλιστα πολύ καλή, τα ρούχα της έχουν κάτι που είναι φοβερά δύσκολο να βρείς, είναι εντυπωσιακά χωρίς να είναι κραυγαλέα. Νομίζω θα καταλάβετε πολύ καλά τι εννοώ αν μπείτε στη σελίδα της και ρίξετε μια ματιά!
Nazezhda’s Facebook Page
Ευχαριστούμε για την πολύτιμη βοήθειά του τον Χάρη Κάππα!
Στην περίεργη φωτογραφία του πόστ, εγώ προσπαθώ για μια ακόμα φορά να το παίξω μοντέλο όπως ζητάει ο Αλέξανδρος, αλλά φυσικά αυτό πάει λίγο περίεργα.
dsc_0288-1-2666-min
Continue Reading

The End Of An Era ή έβαψα το μαλλί μου

dsc_2949-1-min
dsc_2931-1-min
dsc_2870-1-min
dsc_2876-1-min dsc_2906-1-mindsc_2992-1-mindsc_2908-1-min
dsc_2833-1-min
Swimsuit: ebay
Kimono:Handmade
Hat: H&M
Sunglasses: Bershka
Το τεράστιο τίμ του δε κατ εν δε γκλόουστικ, αμπιγιέζ, κομμωτές, μακιγιεζ, φωτιστές, βοηθοί και φωτογράφοι (δηλαδή εγώ κι ο Αλέξανδρος) κατέφθασε στην Κέρκυρα ιδιαίτερα ανανεωμένο.
 Και κάπου εδώ θα αναρωτιέστε τι συνέβη στο κεφάλι μου. Μη με ρωτάτε, δεν ξέρω, ήθελα. Όμως επειδή είναι η πρώτη φορά που δίνω λεφτά για να βάψω το μαλλί μου και παραδόξως έμεινα φοβερά ευχαριστημένη, θα ήθελα να σας μιλήσω λίγο για το Ricky and Robbie στην Πανόρμου, που ευχαριστώ τον θεό και τη φίλη μου τη Χριστίνα που με έστειλε εκεί διότι πρώτη φορά είδα τέτοια περιποίηση. Για όσους δεν το γνωρίζουν, βάφω τα μαλλιά μου μόνη διότι έχω αγαπημένο χόμπι να τσακώνομαι με κομμώτριες που δεν έχουν ίδεα. Τα παιδιά στο Ricky and Robbie όμως, μου εξηγήσαν πόσο δύσκολο είναι να πάμε από κόκκινο σε μπλε-τιρκουάζ που ήθελα και γιατί κι ότι δεν είναι σίγουρο ότι θα το καταφέρουμε (κάτι που εκτίμησα πάρα πολύ), κι εγώ έκλεισα ένα ραντεβου να δούμε και αφού μου κόψαν τα φτερά, αφού κάναμε δύο ντεκαπάζ (με fiberplex), αφού ξενέρωσα ελαφρώς που θα κάναμε τελικά ένα ροζάκι για να μη μου πέσει το μαλλί (γιατί αν δεν τα άλλαζα θα έσκαγα), εκεί πάνω στη βαφή μου λένε “θες να τα κάνουμε σμαραγδί;”. Μην τα πολυλογώ, οι 6μιση ώρες που έκατσα εκεί, έπιασαν τόπο!  
Σας τους συστήνω ανεπιφύλακτα και για το πόσο καλά ξερουν από χρώματα και για το πόσο ειλικρινείς ήταν. Θα ξαναπάω, και δεν το λέω εύκολα αυτό.
Θα σας είχα φωτογραφικό υλικό αλλά πήγα μόνη μου για να κάνω έκπληξη στον Αλέξανδρο.
Πίσω στην Κέρκυρα, λοιπόν, με το σμαραγδί μαλλί μου (κάπου εδώ να σας πω ότι δεν ηξερα τι χρώμα είναι το σμαραγδί), δεν το έχω συνηθίσει ακόμα, είμαι σαν ξωτκό, είμαι για πρώτη φορά άβαφτη, έχω έναν σορό ρούχα που δεν πάνε πια με τα μαλλιά μου και το κιμονό μου το έραψε η μάνα μου. ΟΥΦ.
Continue Reading